لازم
به توضیح نیست که رایانه وسیله ای است با کاربری های فراوان که هر کس
متناسب با نیاز های خودش از آن استفاده می کند. شاید هیچ دو نفری نباشند
که از رایانه استفاده یکسان نمایند. ولی با اینحال اکثر انسانهای امروزی
وابستگی شدیدی به این جعبه سیاه دارند. چندماه پیش پستی در رابطه ارتباط
تنگا تنگ معماری و کامپیوتر نوشتم. در آن پست بررسیی به کاربرد رایانه در طراحی داشتم. ولی چند روز پیش مطلبی درباره تاریخچه گسترش رایانه در شرکت های ژاپنی خواندم که زاویه دیگری از اهمیت رایانه را به خوبی نشان می داد.
در این گزارش که به قلم مسئول سیستم کامپیوتری یکی از بزرگترین شرکتهای معماری ژاپنی بود، یک شرح مختصری از چگونگی استفاده از کامپیوتر در این شرکت آمده بود. در این گزارش آمده بود که کامپیوتر از هنگام وارد به این شرکت وسیله بوده برای انجام محاسبات مهندسی سازه ویا
طراحی نقشه های ساختمانی. ولی هیچ یک از این دو ویژگی بزرگ رایانه که به
کمک معماران می آید دلیلی نمی شود تا شرکت برای هریک از کارمندانش یک
دستگاه مجزا تهیه کند. با اینهمه از حدود ۱۰ سال پیش شرکت برای تمام
کارمندانش یک دستگاه مجزا تهیه می کند تا به مانند امروز تمام پرسنل شرکت
رو به روی رایانه نشسته و کارهای خود را انجام دهند. دلیل اصلی این تحول نیاز شرکت به سیستم IT برای ایجاد بازدهی بیشتر در سیستم اداری شرکت بوده نه کمک گرفتن از رایانه در کارهای تخصصی و این اهمیت برقراری ارتباط ایمیلی میان کارمندان شرکت که روی میز تمام کارمندان شرکت یک رایانه قرار می دهد.
من
همیشه فکر می کردم که روی میز هر معماری یک رایانه هست، چون هر معماری
نیاز به آن برای طراحی دارد. ولی با خواندن این مقاله به شک افتادم که
شاید اگر نیاز به شبکه نبود ممکن بود امروزه هم حتی شاهد طراحی بادست در شرکت های معماری بودیم!! 